Hoping, praying.. For you to justify my love..

Το πρώτο video που ανεβάζω στο blog μου.. Ήθελα να έχει κάτι από εμένα, κάτι αισθησιακό.. Αφοπλιστικά καλλιτεχνικό και ταυτόχρονα ερωτικό.. Hoping, praying.. For you, to justify my love..

Ημερολόγιο Πληγών

Μπορεί να υπάρξει άραγε ένα ημερολόγιο πληγών; ένα μέρος στο οποίο θα μπορούσες να γράψεις τους καημούς τις καρδιάς σου; κάτι σαν το ημερολόγιο. Γιατί κάθε μέρα μια καινούργια πληγή και πολλές παγίδες μας περιμένουν. Νιώθω περίεργα τον τελευταίο καιρό. Λες και ήρθαν τα πάνω κάτω κι εγώ παρακολουθώ αμέτοχος εξελίξεις που με αφορούν άμεσα. Η σχέση που είχα τελείωσε. Εκείνος χαρακτηριστικά μου είπε κάτι του τύπου: "δεν νιώθω πως είμαι πια ερωτευμένος μαζί σου πια." Εγώ, το μόνο που έχω να κάνω είναι να κοιτάζω και να απορώ. Λένε πως η αγάπη θέλει καιρό για να εδραιωθεί καλά μέσα σου, θέλει θυσίες και κόπους. Κι όμως, μέσα σε λίγο καιρό ένιωσα κάτι, και τον πλήγωσα. Το λάθος είναι τελικά δικό μου. Εγώ φταίω. Στην αρχή της γνωριμίας μας, ήμουν ο καλός του.. το πλασματάκι του. Και ύστερα έδειξα έναν εαυτό τελείως διαφορετικό από αυτόν που νιώθει η καρδιά μου πως είμαι. Τον πλήγωσα κι ας ήταν αυτό που χρόνια περίμενα σε αυτή τη βαρετή, επαρχιακή πόλη. Όλα άλλαξαν, χάρη στις δικές μου πράξεις. Όταν του αποκάλυψα την προδοσία μου, η στάση του άλλαξε. Δεν μου το είπε ποτέ, αλλά εγώ το κατάλαβα. Αρχικά, μου έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία και μετά από λίγο καιρό την πήρε πίσω, γιατί ίσως νόμιζε ότι δεν άξιζε. Αυτός που γνώρισε στην αρχή δεν έμοιαζε με αυτόν που έγινα στην πορεία. Θα έλεγα πως φταίνε οι συνθήκες ή η μοίρα. Δεν είμαι τόσο δειλός, θα παραδεχτώ πως ναι μεν όλοι αυτοί οι παράγοντες συνέβαλαν στην έκβαση της σχέσης, μα έφταιξα κι εγώ. Εγώ και οι αιώνιες παρορμήσεις μου που μου έχουν στερήσει τόσα πολλά. Ίσως μου στέρησαν και κάτι ακόμα: μία εφηβεία σωστή. Δεν πειράζει. Όσο είμαι άνθρωπος, θα κάνω λάθη. Αυτή είναι η φύση μου. Σκέφτομαι να αφήσω τον έρωτα να με κηνυγήσει αυτός. Ας σταματήσω πια να τον καταδιώκω, ας έρθει μόνος του να με πληγώσει. Σκέφτομαι ακόμη να αφήσω το κομμάτι των γνωριμιών στο internet. Αρκετά πιά! Κουράστηκα κι ας είμαι μόλις 17 ετών.. Έζησα βιαστικές στιγμές παραμελόντας το παρόν. Ένα παρόν που με προόριζε για κάτι άλλο, κάτι πιο ταιριαστό για την ηλικία μου. Ο έρωτας ήρθε πολύ νωρίς και με αφόπλισε. Ας αφήσω τα πράγματα στην τύχη τους..