Μπορεί να υπάρξει άραγε ένα ημερολόγιο πληγών; ένα μέρος στο οποίο θα μπορούσες να γράψεις τους καημούς τις καρδιάς σου; κάτι σαν το ημερολόγιο. Γιατί κάθε μέρα μια καινούργια πληγή και πολλές παγίδες μας περιμένουν. Νιώθω περίεργα τον τελευταίο καιρό. Λες και ήρθαν τα πάνω κάτω κι εγώ παρακολουθώ αμέτοχος εξελίξεις που με αφορούν άμεσα. Η σχέση που είχα τελείωσε. Εκείνος χαρακτηριστικά μου είπε κάτι του τύπου: "δεν νιώθω πως είμαι πια ερωτευμένος μαζί σου πια." Εγώ, το μόνο που έχω να κάνω είναι να κοιτάζω και να απορώ. Λένε πως η αγάπη θέλει καιρό για να εδραιωθεί καλά μέσα σου, θέλει θυσίες και κόπους. Κι όμως, μέσα σε λίγο καιρό ένιωσα κάτι, και τον πλήγωσα. Το λάθος είναι τελικά δικό μου. Εγώ φταίω. Στην αρχή της γνωριμίας μας, ήμουν ο καλός του.. το πλασματάκι του. Και ύστερα έδειξα έναν εαυτό τελείως διαφορετικό από αυτόν που νιώθει η καρδιά μου πως είμαι. Τον πλήγωσα κι ας ήταν αυτό που χρόνια περίμενα σε αυτή τη βαρετή, επαρχιακή πόλη. Όλα άλλαξαν, χάρη στις δικές μου πράξεις. Όταν του αποκάλυψα την προδοσία μου, η στάση του άλλαξε. Δεν μου το είπε ποτέ, αλλά εγώ το κατάλαβα. Αρχικά, μου έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία και μετά από λίγο καιρό την πήρε πίσω, γιατί ίσως νόμιζε ότι δεν άξιζε. Αυτός που γνώρισε στην αρχή δεν έμοιαζε με αυτόν που έγινα στην πορεία. Θα έλεγα πως φταίνε οι συνθήκες ή η μοίρα. Δεν είμαι τόσο δειλός, θα παραδεχτώ πως ναι μεν όλοι αυτοί οι παράγοντες συνέβαλαν στην έκβαση της σχέσης, μα έφταιξα κι εγώ. Εγώ και οι αιώνιες παρορμήσεις μου που μου έχουν στερήσει τόσα πολλά. Ίσως μου στέρησαν και κάτι ακόμα: μία εφηβεία σωστή. Δεν πειράζει. Όσο είμαι άνθρωπος, θα κάνω λάθη. Αυτή είναι η φύση μου. Σκέφτομαι να αφήσω τον έρωτα να με κηνυγήσει αυτός. Ας σταματήσω πια να τον καταδιώκω, ας έρθει μόνος του να με πληγώσει. Σκέφτομαι ακόμη να αφήσω το κομμάτι των γνωριμιών στο internet. Αρκετά πιά! Κουράστηκα κι ας είμαι μόλις 17 ετών.. Έζησα βιαστικές στιγμές παραμελόντας το παρόν. Ένα παρόν που με προόριζε για κάτι άλλο, κάτι πιο ταιριαστό για την ηλικία μου. Ο έρωτας ήρθε πολύ νωρίς και με αφόπλισε. Ας αφήσω τα πράγματα στην τύχη τους..
Μόλις διάβασα αυτό το ποστ, ενώ άφησα σχόλιο στο προηγούμενο.. λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Όμως έχεις για υπέρ σου κάτι σημαντικό: κατάλαβες το λάθος σου στην ουσία του και το παραδέχτηκες. Μπορεί αυτό τελικά να μην οδήγησε σε σωτηρία την σχέση σου, μακροπρόθεσμα όμως θα οδηγήσει εσένα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι υπέροχη παρατήρηση! Όντως, έχεις απόλυτο δίκιο.. Ίσως την επόμενη φορά, σε μία άλλη σχέση να αποφύγω τέτοιου είδους λάθη. Ίσως αυτή η εμπειρία να με ωρίμασε και να μου υπέδειξε τα εμπόδια σε μία σχέση. Όλα θα φανούν στην πορεία..
Διαγραφήη ώριμη εφηβεία είναι ακόμα περίοδος δοκιμών και προσεγγίσεων λίγο στα τυφλά. Λάθη ασφαλώς θα προκύψουν, από αυθορμητισμό, από καλόβολη αφέλεια. Μη δίνεις σημασία. Ανοιχτός ο κόσμος. Αλλά προσοχή: όσο κι αν ακούγεται "κακό", η πολλή ειλικρίνεια (που εσύ την έχεις...), το άμεσο ξεγύμνωμα ψυχής, εύκολα θα σε κάνουν να νιώθεις θύμα απέναντι σε άλλους που ο εγωισμός τους δεν αφήνει να δίνουν, περισσότερο από το να παίρνουν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις πολύ στρωτή γραφή.
Ξενικός
Ουφ! Ευτυχώς υπάρχει και κάποιος που με καθησυχάζει, που με διαβεβαιώνει πως αυτό που περνάω (όλο αυτό το μπάχαλο) είναι μία φυσιολογική φάση της εφηβείας μου. Μακάρι, γιατί όταν κάνω λάθη πονάω πολύ και κάνω σπασμωδικές κινήσεις. Όντως, ανέκαθεν με χαρακτήριζε η ειλικρίνεια, και τον τελευταίο καιρό συνειδητοποίησα πως εάν αυτό μου το χαρακτηριστικό το εκμεταλλεύομαι στο έπακρο τότε ίσως και να είναι ένα ακόμη όπλο απέναντι σε εκείνους που θέλουν είτε να με κάνουν να νιώσω μειονεκτικά είτε να ασκήσουν πάνω μου τα αποθέματα εγωισμού που έχουν καλά φυλαγμένα.. Όπως και να έχει, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου, κι ελπίζω να υπάρξουν κι άλλα στη συνέχεια..
ΔιαγραφήΚαλημέρα! Έλα βρε, δεν χρειάζονται στενοχώριες, ξέρεις πόσες θα έρθουν ακόμη;;;; ουουουου! Δεν θέλω να σε αποκαρδιώσω αλλά είσαι μικρός ακόμη και έχεις να περάσεις πολλά.. να είσαι δυνατός σε όλα. Όσο για τη σχέση που πέρασε, πάει, σε πληγώνει αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, συνεχίζεις.. νομίζεις δεν είσαι δυνατός, αλλά είσαι. Και μην παίρνεις όλο το βάρος πάνω σου.. δεν ήσουν μόνος στη σχέση.. καλημέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ τελευταία σου παρατήρηση με φώτισε. Όντως, για να μην έκανα εγώ κάτι σωστά, για να μην ανταποκρίθηκα στις δικές μου προσδοκίες κάπου σίγουρα θα έφταιξε κι εκείνος. Από ένα σημείο και μετά είχα αρχίσει να νιώθω πως η σχέση μας "έμπαζε νερά" από παντού. Ίσως έχεις απόλυτο δίκιο.. Θα πρέπει να περάσω πολλά ακόμη για να βρω την ευτυχία και την αγάπη, εάν την βρω ποτέ μου.. Θα κάνω κουράγιο, αλλά μέχρι πότε; ίσως ο καθένας μας να έχει μέσα στην ψυχή του ένα συγκεκριμένο απόθεμα κουράγιου.Φοβάμαι πως το δικό μου ίσως και να αρχίζω να το καταλαβαίνω, και δεν ξέρω εάν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις. Όπως και να 'χει, σε ευχαριστώ πολύ.. Μία ζεστή καλησπέρα, από την ηλιόλουστη πόλη μου!
ΔιαγραφήΠοιά είναι η πόλη σου; Την έχουμε πει;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν την έχουμε μαρτυρήσει ακόμη. Κάποτε όμως θα γίνει κι αυτό, μην μου ανησυχείς :)!
Διαγραφήa οκ! Νόμιζα ότι ήταν γνωστή! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι γνωστή και δεδομένη σε εμένα, σε εσάς όχι ακόμη. Κάποτε θα γίνει κι αυτό ;)!
Διαγραφή