Όλοι μας είμαστε, λίγο ή πολύ, υποταγμένοι στα πρότυπα που μας επιβάλει μία κοινωνία η οποία από τα πρώτα στάδια της ζωής μας υποδεικνύει το τι είναι σωστό και τι λάθος. Αλλά όταν ο κόσμος είναι με τέτοιο τρόπο διαμορφωμένος κάτι, σίγουρα, δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Ο άνθρωπος δίνει τα πάντα για να γευτεί αυτό που τον εξιτάρει περισσότερο: τον απαγορευμένο καρπό. Σε αυτή ακριβώς την αιτία θα μπορούσε κανείς να πει πως οφείλονται όλα αυτά τα διαζύγια, ή οι γάμοι που ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή από την άφιξη ενός τρίτου προσώπου στη ζωή του ζευγαριού. Ακριβώς, γιατί σε αυτή την περίπτωση αυτό που επιβάλλεται από την κοινωνία είναι η μονογαμία και ο ανεξάντλητος παράφορος έρωτας ανάμεσα στους δύο. Αν όλα αυτά ισχύουν, είμαστε ακόμη κι εμείς οι ομοφυλόφιλοι ένας ακόμη απαγορευμένος καρπός για τους straight άντρες εκεί έξω; για ένα παιδί που έρχεται στον κόσμο, η οικογένεια είναι το πρώτο μοντέλο κοινωνίας στο οποίο εντάσσεται. Και όλοι μας γνωρίζουμε πως η άποψη που έχει η Ελληνίδα μάνα και, κυρίως, ο Έλληνας πατέρας για τους ομοφυλόφιλους δεν είναι και η καλύτερη. Απεύχονται από την πρώτη στιγμή ο γιος τους να εκδηλώσει κάποτε οποιαδήποτε ερωτική έλξη για κάποιον άλλο άντρα και θέλουν να τον δουν να αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα, ή καλύτερα σαν τα τζιν (για να μην ακουστώ γραφικός και παλιομοδίτης!). Αντίθετα, οι Έλληνες γονείς κάνουν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να προφυλάξουν την κόρη τους από το σεξ, πριν την ενηλικίωση. Οπότε, αναμφίβολα, κάπως έτσι αποδεικνύεται πως είμαστε κι εμείς ένας απαγορευμένος καρπός που βρίσκει γόνιμο έδαφος σε μία χώρα προκατάληψης και στερεοτύπων. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας! Πόσες gay ιστορίες έχουμε διαβάσει στο ίντερνετ για την πρώτη φορά; πολλές! Φοβάμαι, λοιπόν, πως αυτές έχουν στα αλήθεια συμβεί και δεν είναι προϊόν της φαντασίας. Συνήθως όλες αυτές οι ιστορίες ξεκινάνε με δύο τρόπους: η πρώτη περίπτωση αφορά τον ευαίσθητο, νεαρό επαρχιώτη που φτάνει στη μεγαλούπολη από το χωριό με σκοπό να σπουδάσει. Αυτός ο τύπος παρθένου, προτού φτάσει στην ακόλαστη πόλη, δεν γνώριζε καν σε τι χρησιμεύει εκείνο που χρόνια τώρα κρεμόταν ανάμεσα στα πόδια του! Καλά, μην το φαντάζεστε ακριβώς έτσι αλλά μιλάμε για έναν άντρα που ισχυρίζεται στις διαδικτυακές ιστορίες του πως ήταν υπερβολικά ανέγγιχτος και αγνός, πριν κάνει σεξ. Ο ερχομός του στη μεγαλούπολη του εξασφάλισε μία γνωριμία που του πρόσφερε την πρώτη του φορά. Δεύτερη, και πιο ενδιαφέρουσα για αυτή την ανάρτηση, εκδοχή είναι φυσικά κάτι που έχει την αξία του κλασσικού. Ο έφηβος που γνωρίζει ότι είναι ομοφυλόφιλος αλλά δεν τολμά να το εκμυστηρευτεί σε κανέναν. Αυτός συνήθως ερωτεύεται παράφορα τον, κατά τα άλλα, straight κολλητό του. Κάνει τα πάντα για να βρίσκεται κοντά του, κι ακόμη χειρότερα, υπομένει όλα του τα αρνητικά χαρακτηριστικά, που είναι συνήθως η υπερβολικά ψεύτικη επίδειξη του ανδρισμού του και οι χαζές γκόμενες που προτιμάει. Και στο τέλος αυτοί οι δύο "αχώριστοι" φίλοι θα καταλήξουν στο ίδιο κρεβάτι κάνοντας το αμήχανο σεξ της πρώτης φοράς, και όταν η καύλα φύγει, τίποτα δεν θα είναι όπως ήταν πριν... Κάθε γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ τους κόβεται απότομα, ο straight φίλος δεν θέλει να έχει καμία επαφή με κάτι που εκείνος θεωρεί ως ανώμαλο (άσχετο, για αυτόν, το σημαντικό γεγονός πως ίσως ο ίδιος να προκάλεσε αυτή την κατάσταση!) Τότε μιλάμε για έναν bi-curious; για έναν άντρα, στην προκειμένη περίπτωση, που ενώ δηλώνει πως είναι straight θέλει κρυφά να δοκιμάσει κάτι ερωτικό με ένα πρόσωπο του ίδιου φύλου; οι μάσκες, σε μία τέτοια περίπτωση, πέφτουν ακριβώς μετά την εκσπερμάτωση. Εκείνος σου ζητά, εάν βρίσκεστε στο δικό του σπίτι, να φύγεις. Εάν, από την άλλη, βρίσκεστε στο δικό σου, τότε φεύγει εκείνος κακήν κακώς! Τότε συνειδητοποιείς επιτέλους πως ο "φίλος" που τόσο πολύ αγαπούσες κάποτε, ήταν στην πραγματικότητα ένας άριστος υποκριτής. Διότι, ενώ εσύ πληγώθηκες από την έκβαση της ιστορίας εκείνος απλά άρχισε να αδιαφορεί. Που πήγαν λοιπόν όλες εκείνες οι στιγμές φιλίας; οι ατελείωτες ώρες που περάσατε μιλώντας στο τηλέφωνο προσπαθώντας να δώσετε λύσεις ο ένας στον άλλο για τα προβλήματα της καθημερινότητας ή οι πολύωρες συζητήσεις σας για τα μελλοντικά σχέδια; όλα αυτά που σας ένωναν, έπαψαν να υπάρχουν. Τα πάντα κρίθηκαν από μία και μόνο πράξη. Κι εάν εκείνος έφυγε από τη ζωή σου, ποιος θα ενδιαφερθεί τώρα για εσένα; για τα δικά σου συναισθήματα; ο "φίλος", πάντως, όχι. Πρέπει να γιατρέψεις μόνος σου τις ψυχικές σου πληγές και να δεις τα θετικά της όλης υπόθεσης. Τώρα είσαι δυνατός. Τώρα πλέον ξέρεις πως ο κόσμος γύρω σου δεν είναι πλασμένος αγγελικά, πως άτομα τα οποία νόμιζες πως γνωρίζεις καλά ίσως κρύβουν κάτι που δεν σου έχει δοθεί ακόμη η ευκαιρία να δεις. Συνήθως, οι bi-curious άντρες ύστερα από το σεξ, εξαφανίζονται και βουλιάζουν στις τύψεις τους. Το βασίλειο του ανδρισμού τους έχει καταρρεύσει. Πιστεύουν, λοιπόν, πως είναι ανίκανοι να αντεπεξέλθουν στα κοινωνικά "πρέπει". Απογοήτευσαν τους στενόμυαλους πατεράδες τους, έστω κι εάν εκείνοι τους θεωρούν ακόμη γυναικάδες, οι οποίοι τους είχαν πει πως με τα αγοράκια δεν πρέπει να αγγίζεσαι αλλά να παίζεις μόνο ποδόσφαιρο ή να χτυπιέσαι και να βρίζεσαι για την τιμή της μάνας, της αδερφής, της πατρίδας, της ομάδας. Αυτός ο τόσο μπερδεμένος άντρας δεν μπορεί να συγχωρέσει τον εαυτό του. Γιατί υπέκυψε στη γοητεία του απαγορευμένου καρπού, σε εσένα δηλαδή. Σε εκείνο το νεαρό ομοφυλόφιλο αγόρι που κάποτε έτρεφε την αφελή ψευδαίσθηση πως από εκείνο το "φίλο" θα έβρισκε τελικά την αγάπη, κι όχι την εγκατάλειψη μετά το σεξ. Το σίγουρο αλλά, ταυτόχρονα, και το άκρως δύσκολο να αποδεχθείς είναι πως όλες αυτές οι περιπτώσεις μας ωφελούν και δεν μας βλάπτουν. Στο κάτω-κάτω για να αποκτήσεις την εμπειρία της ζωής πρέπει πρώτα να ζήσεις πολλά. Ό,τι κι εάν λένε όλοι εκείνοι οι bi-curious, που μάταια προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους πως είναι straight, έχουν άδικο. Εμείς οι ομοφυλόφιλοι έχουμε περισσότερο ανδρισμό να επιδείξουμε από αυτούς. Γιατί πάντοτε, ύστερα από ένα δυνατό χτύπημα, βρίσκουμε το θάρρος και πατάμε ξανά, γερά στα δικά μας πόδια. Επιβιώνουμε από ένα χτύπημα τόσο βίαιο που έχει ως στόχο την καρδιά μας. Και για ένα τέτοιο χτύπημα είναι υπεύθυνοι εκείνοι. Ας πάψουμε λοιπόν να τους κατηγορούμε που μας πλήγωσαν κι ας τους ευχαριστήσουμε για την ευεργεσία τους...
